บทที่ 58 บ้านสวนเมืองกาญ (4)

“ดาวเต็มท้องฟ้าเลย” นิ้วเล็กชี้ไปยังหมู่ดาวทอแสงระยิบระยับท่ามกลางความมืดมิดของท้องฟ้ากว้างบนดาดฟ้าบ้านพัก ใบหน้าของเด็กชายตัวน้อยทั้งสองประดับด้วยรอยยิ้มปริ่มสุขที่หันไปทางซ้ายก็เจอแม่ หันไปทางขวาก็เจอพ่อ มีความสุขที่มีพี่น้องตั้งมากมาย มีความสุขที่มีญาติผู้ใหญ่คอยให้ความเอ็นดู ดีใจที่ได้มีครอบครัว...